Een meisje geboren met albinisme werd door haar ouders in de steek gelaten. Ze zag er te vreemd uit voor hen en ze lieten haar achter op de drempel van een weeshuis.
Het verhaal van Xueli Abbing is zowel hartverscheurend als inspirerend, een krachtig bewijs dat schoonheid, waarde en doel niet afhangen van de omstandigheden van de geboorte.
Xueli, geboren in China met albinisme, werd als baby in de steek gelaten op de drempel van een weeshuis. Haar ouders lieten haar in de steek, omdat ze vonden dat haar uiterlijk te «anders» was om in de maatschappij te passen.
Haar leven had gemakkelijk een tragische wending kunnen nemen. In sommige culturen zijn kinderen met albinisme vaak slachtoffer van stigmatisering, discriminatie en zelfs geweld, waarbij mythen hen afschilderen als vervloekt of begiftigd met mystieke krachten.
In sommige regio’s worden kinderen met albinisme opgejaagd vanwege hun organen, waarvan men gelooft dat ze magische of helende eigenschappen hebben. Voor Xueli was het een wonder dat ze overleefde. «Ik had geluk dat ik gewoon in de steek werd gelaten,» zou ze later toevertrouwen.
In het weeshuis noemde het personeel haar Xueli, een zorgvuldig gekozen naam. In het Chinees betekent Xue «wit als sneeuw» en Li betekent «mooi». Samen riepen deze namen veerkracht en hoop op: een schoonheid zo wit als sneeuw. Zelfs afgewezen, kreeg ze een identiteit die haar uniekheid eer aandeed.
Albinisme is een genetische aandoening die de productie van melanine in de huid, het haar en de ogen vermindert. Naast veranderingen in uiterlijk leidt het vaak tot problemen zoals gevoeligheid voor de zon en slechtziendheid.
Voor mensen met albinisme kan het leven een dagelijkse strijd zijn tegen vooroordelen en misverstanden, maar Xueli’s reis laat zien dat anders-zijn ook een bron van kracht kan zijn.
Xueli’s leven veranderde drastisch toen ze werd geadopteerd door een liefdevol Nederlands gezin. Ze voedden haar met liefde op en boden haar het vertrouwen, de steun en de acceptatie die elk kind verdient. In deze omgeving leerde ze dat haar uniekheid iets was om te vieren in plaats van te verbergen.
Op 11-jarige leeftijd nam haar leven een opmerkelijke wending. Een ontwerper uit Hongkong nodigde haar uit voor een fotoshoot ter ere van «perfecte imperfecties». Vervolgens werd ze gevraagd om mee te lopen in een modeshow – een mijlpaal voor een kind dat ooit werd ontslagen vanwege haar uiterlijk. «Het was een fantastische ervaring», vertelde Xueli aan de BBC, terugblikkend op dit cruciale moment.
De modewereld wordt al lang bekritiseerd vanwege de al te strenge schoonheidsnormen, maar Xueli maakte deel uit van een groeiende beweging richting inclusiviteit.
Een Londense fotograaf herkende haar potentieel en begeleidde haar, zodat ze met het respect werd behandeld dat elk model verdient. Hun samenwerking leidde tot een buitengewone mijlpaal: in juni 2019 verscheen Xueli in Vogue Italia.
«Destijds was ik me nog niet volledig bewust van de prestige van het tijdschrift», gaf ze toe. «Het duurde even voordat ik het enthousiasme van mensen begreep.» Haar uiterlijk was meer dan een persoonlijke prestatie: het was een liefdesverklaring: schoonheid kent vele vormen.
Tegenwoordig tonen de media steeds vaker modellen met fysieke afwijkingen, beperkingen of genetische aandoeningen zoals albinisme.
Xueli ziet dit als vooruitgang, hoewel ze erop staat dat inclusie de norm zou moeten zijn. «Er zijn nog steeds extreem lange of dunne modellen, maar tegenwoordig komen mensen met een beperking of afwijkingen prominenter in de media voor. Het is geweldig, maar het zou de norm moeten zijn.» »
Door haar beperkte zicht ziet Xueli de wereld anders, wat haar beoordeling van anderen heeft beïnvloed. «Misschien omdat ik niet alles helder zie, concentreer ik me meer op de stem van mensen en wat ze zeggen,» legt ze uit. «Hun innerlijke schoonheid is belangrijker voor mij.»
Haar perspectief benadrukt een diepere waarheid: oppervlakkige oordelen missen de ware essentie van een persoon. Voor Xueli draait modellenwerk niet alleen om mode; het is een platform om maatschappelijke perspectieven te veranderen en vooroordelen te bestrijden.
Xueli, inmiddels 16 jaar oud, zet zich in voor meer bewustzijn rond albinisme. Ze benadrukt het belang van respectvolle taal en pleit voor het gebruik van de term ‘persoon met albinisme’ in plaats van het label ‘albino’. Ze benadrukt dat identiteit veel meer is dan een simpele aandoening.
Bovenal is ze vastbesloten om het dodelijke stigma te bestrijden dat kinderen met albinisme in sommige delen van de wereld nog steeds bedreigt. «Ik zal niet accepteren dat kinderen worden vermoord vanwege hun aandoening», heeft ze verklaard. «Ik wil de wereld veranderen.» »
Xueli’s moed reikt verder dan de catwalk. Door haar verhaal te delen, herdefinieert ze schoonheid en strijdt ze voor een wereld waarin kinderen met albinisme kunnen leven zonder angst, geweld of afwijzing.
Van de trappen van een weeshuis in China tot de glanzende pagina’s van de Vogue: Xueli Abbings leven is een voorbeeld van veerkracht, liefde en de transformerende kracht van het omarmen van verschillen. Haar reis laat zien dat wat ooit als ‘vreemd’ of ‘anders’ werd beschouwd, met moed en doorzettingsvermogen miljoenen mensen kan inspireren.
Het jonge meisje, ooit verstoten vanwege haar uiterlijk, is uitgegroeid tot een internationaal symbool van hoop en schoonheid. En haar verhaal is nog maar net begonnen.
We wensen Xueli het allerbeste op haar buitengewone reis, waarin ze de wereld eraan herinnert schoonheid te zoeken waar die lange tijd over het hoofd is gezien.
