«Wonen met een vriend(in) is beter dan alleen wonen»: hoe en waarom vrouwen een huwelijk in Boston aangaan
Een huwelijk in Boston is een samenwoning van twee vrouwen zonder een romantische context.

In zo’n verbintenis delen vrouwen een gemeenschappelijk leven, verantwoordelijkheden en zorgen ze voor elkaar. We registreerden de verhalen van meisjes die besloten een gezin te stichten met een vriendin.
De term «Boston huwelijk» kwam in gebruik na de publicatie van Henry James’ boek «The Bostonians» in 1886. De heldinnen van de roman leefden samen en bouwden een gemeenschappelijk leven op.
Het idee van samenwonen met een vriendin werd gepopulariseerd door suffragettes, die voorstelden om het huwelijk in Boston op te nemen in het burgerlijk wetboek.

Eind 19e en begin 20e eeuw begonnen veel meisjes openlijk samen te wonen, een gemeenschappelijk huishouden te runnen en, belangrijker nog, zich te verzetten tegen het patriarchale huwelijk, waarin een vrouw primair als moeder en dienstbode werd gezien.
Daarom wordt het huwelijk in Boston nog steeds zo sterk geassocieerd met feminisme. Het is gebaseerd op de ideeën van zusterschap, gelijkheid en wederzijdse steun – iets wat veel vrouwen niet vinden in een traditioneel huwelijk.
Het is belangrijk om te begrijpen dat een huwelijk in Boston niet impliceert dat er een romantische relatie tussen meisjes is.
Verder verschilt zo’n gezin niet veel van andere: gedeelde activiteiten, vrije tijd, vaak een gezamenlijk budget en een gedeelde opvoeding van de kinderen.

Meisjes kunnen om verschillende redenen voor dit gezinsmodel kiezen: sommigen vinden het prettiger om hun leven met een vrouw te regelen, anderen vinden een verwante ziel in een andere vrouw, en voor sommigen is het simpelweg goedkoper om huurwoningen en andere uitgaven te betalen.
Samenwonen met een andere vrouw legt geen extra beperkingen op, maar biedt middelen en ondersteuning die in een single bestaan ontbreken.
In een ruimte zonder mannen worden de risico’s op huiselijk geweld en alle negatieve aspecten die kunnen voorkomen in heteronormatieve relaties, wanneer verantwoordelijkheden en rollen op basis van geslacht verdeeld zijn, verminderd.

In een huwelijk in Boston richten vrouwen een gemeenschappelijk huis op, hebben ze vaak een gemeenschappelijk budget, wat betekent dat er over het algemeen een veel hogere mate van betrokkenheid en toewijding aan elkaar is.
Van de nadelen van een huwelijk in Boston merken vrouwen die in een dergelijk huwelijk leven vaak op dat hun relaties door hun omgeving worden ondergewaardeerd, of ze betrappen zichzelf erop dat ze hun relaties minder serieus nemen.

Dit komt doordat dit type huwelijk nog niet zo bekend is en volledig ondervertegenwoordigd is in de moderne cinema en literatuur.