We bestelden een salade, en er zaten kleine zwarte korreltjes in het eten: we gingen meteen naar het ziekenhuis
Wij wilden gewoon rustig dineren. Niets bijzonders — een gezellig restaurant in het stadscentrum, aromatische gerechten, rustige muziek. Maar de avond veranderde in een ware nachtmerrie.
Mijn vriend bestelde een salade met avocado en quinoa. Alles zag er heerlijk uit totdat ze plotseling verstijfde, met haar vork half in haar mond.
— Zie je dit? — vroeg ze, wijzend naar iets op het bord.
Op het oppervlak van de salade waren kleine, zwarte vlekjes zichtbaar die leken op chiazaadjes. Even dachten we zelfs: “Het zijn vast gewoon kruiden of een of ander trendy additief.”
Maar haar gezicht werd steeds strakker.
— Dit zijn geen zaden… Kijk, ze lijken te… bewegen?
We bogen ons dichterbij en het bloed bevroor in onze aderen. Deze ‘zaden’ zijn daadwerkelijk verplaatst. Kleine, bijna doorzichtige balletjes met donkere stippen aan de binnenkant… Dat waren eieren. Eieren van een insect. Rechtstreeks in het eten.
Eerst was er schrik, toen een schreeuw. De obers kwamen naar ons toe rennen en probeerden iets te zeggen, maar wij hadden al een ambulance gebeld. We hadden geen idee wat voor soort beesten er eieren in het eten hadden gelegd en of er iets in was gekomen.
Mijn vriend raakte in paniek, hetzij van angst, hetzij van misselijkheid.
In het ziekenhuis werden we onderzocht, werden er testen gedaan, kregen we medicijnen voorgeschreven ‘voor de zekerheid’ en werd ons aangeraden om de symptomen goed in de gaten te houden. En het restaurant… We hebben uiteraard een klacht ingediend.
Ze probeerden het te rechtvaardigen door te zeggen dat het een ‘technisch defect’ was of dat er ‘bedorven ingrediënten’ waren geleverd, maar dat kon ons niet schelen. Na zo’n diner is het onmogelijk om het vertrouwen terug te winnen.
Iedere keer als ik nu chia zie, komt die avond voor mijn ogen.
