Tijdens de bruiloft fluisterde de bruid plotseling dat er iets onder haar jurk bewoog. We tilden de zware jurk voorzichtig op en zagen daar iets angstaanjagends.
En plotseling, te midden van al dit plezier, boog de bruid zich onverwachts naar me toe en fluisterde zachtjes:
— Er beweegt iets onder mijn jurk.
Ik begreep niet eens meteen wat ze zei. Ik keek haar aan en lachte, denkend dat het weer een grapje was om de stemming wat te verlichten.
— Wat, mijn liefste? Je benen? grapte ik, hardop lachend, waarmee ik de aandacht van mijn tafelgenoten trok.
Maar mijn lach verdween snel. De bruid keek me aan met zo’n serieuze, bezorgde blik dat ik me ongemakkelijk voelde.
«Ik maak geen grapje. Er is echt iets, en ik ben echt bang,» zei ze zachtjes, terwijl ze lichtjes in mijn hand kneep.
Ik probeerde haar te kalmeren:
«Misschien ben je moe. Misschien is het gewoon een gevoel…»
«Nee,» onderbrak ze me. «Ik voel het echt. Er is iets. En het beweegt.» »
Vlak onder de laag stof, tussen de tule en het kant, kronkelde een kleine slang. Hij was duidelijk niet van plan aan te vallen; Hij was waarschijnlijk per ongeluk binnengekomen, misschien met de bloemen of terwijl hij de jurk voor de ceremonie aan het klaarmaken was.
De bruid gilde en deinsde achteruit, maar ik wist haar tegen te houden zodat ze niet zou vallen. De gasten merkten de commotie op en verschillende mensen renden naar ons toe.
Op dat moment gleed de slang, alsof hij besefte dat hij was opgemerkt, snel naar buiten en kronkelde over de vloer, recht op de lobbydeur af.
De muziek stopte, het gelach verstomde en iedereen keek verbaasd en angstig toe hoe de kleine gast de bruiloft «verliet».
Gelukkig was er iemand die veel over slangen wist. Hij kalmeerde iedereen en legde uit dat het een kleine, ongevaarlijke slang was die toevallig langskwam en geen gevaar vormde.
Maar dat maakte het er niet makkelijker op voor de bruid: ze bracht nog een uur door met het verzamelen van haar verstand, trillend en weigerend om door te gaan met de viering. Uiteindelijk besloot ze het roer om te gooien: ze trok haar trouwjurk uit en trok een comfortabele broek aan.
Vanaf die dag ontwikkelde mijn vrouw een nieuwe gewoonte: ze controleerde elke hoek en was altijd op haar hoede voor lange rokken.
