Moeder bevalt van identieke vierling tijdens pandemie – en ze zijn prachtig
Jenny Marr had kunnen denken dat er iets mis was met haar ongeboren baby toen haar dokter tijdens de eerste echo een vreemde blik op haar gezicht had .
Ze had geen idee dat dokter Lauren Murray haar en het leven van haar partner voorgoed zou veranderen.
Iedereen die zwanger is en wel eens bij de echoscopist is geweest, weet hoe zenuwslopend en opwindend dat kan zijn.
Iets zien verschijnen op dat zwarte scherm en weten dat het een levend wezen is, is ongelooflijk emotioneel. Maar voor Jenny Marr en haar partner Chris waren het die dingen en nog veel meer.
Het stel uit Grapevine, Texas, ontmoette elkaar in een lokale pub en probeerde al maandenlang een baby te krijgen.
Maar toen Jenny eindelijk zwanger was, kregen zij en Chris de schrik van hun leven toen ze een routine-echo lieten maken.
Toen besefte Jenny dat ze helemaal geen baby bij zich droeg.
Jenny legde aan TODAY uit : «Ik dacht: ‘Oh nee, er klopt geen hartje.’ En zij antwoordde: ‘Nee, er klopt wel een hartje.’ En toen zei ze: ‘Jullie wel, er zitten drie baby’s in.’ En we waren helemaal overdonderd.»
Jenny en haar partner Chris waren uiteraard geschokt, maar de verrassingen hielden daar niet op.
Slechts een week later, op 19 november 2019, bezochten ze een specialist in maternale-foetale geneeskunde voor een vervolgafspraak en kregen ze dezelfde vreemde blik van de technicus die de echo uitvoerde.
«Ze was echt schattig. Ze zei: ‘Ik mag dit eigenlijk niet zeggen, maar jullie hebben vier baby’s.'»
In slechts zeven dagen tijd ging het van een verwachting van één baby naar een verwachting van VIER.
Chris zei: «Ik maakte de grap dat ik niet terugkom, omdat er de volgende keer vijf baby’s komen. We waren gewoon geschokt. De sprong van drie naar vier was makkelijker te verteren. Vlak daarna hoorden we dat ze gezond waren.»
Dr. Lauren Murray en haar collega’s schatten dat identieke, spontane geboorten van een vierling voorkomen bij 1 op de 11 miljoen of 1 op de 15 miljoen geboorten… extreem zeldzaam, om het zachtjes uit te drukken.
«Het is ongelooflijk. Het zal nooit meer gebeuren in mijn carrière. Ik zei: ‘Meid, koop een paar loten, want met zulke kansen hebben we te maken’,» zei Murray. «Wat een wonder was het.»
Ondanks het risico dat een van de baby’s voedingsstoffen aan de anderen zou onttrekken, waardoor een operatie noodzakelijk zou zijn en er problemen zouden ontstaan, bleek dit kwartet er helemaal klaar voor om te delen.
«De baby’s deelden ongelooflijk goed. Er waren geen incidenten op de echo, zelfs niet voorafgaand daaraan, waarbij we ons zorgen maakten dat één, of twee of drie van hen, aanzienlijk kleiner zouden zijn», zei Murray.
Zo gebeurde het dat Jenny op 15 maart, met 28,5 week zwangerschap, begon te bevallen.
Ze probeerde 33 weken te halen, maar moest eerder bevallen. De baby’s kwamen tijdens het begin van de coronacrisis, maar haar keizersnede verliep goed.
Baby Harrison was de eerste, met een gewicht van 1,1 kg. Daarna kwam Hardy met een gewicht van 1,1 kg, daarna Henry met een gewicht van 1,1 kg en tot slot Hudson, die 0,6 kg woog.
«Ze zijn allemaal binnen drie minuten geboren. Het is ongelooflijk,» zei Jenny. «We noemden ze onze babyvogels, omdat ze er echt uitzagen als babyvogels.»
Drie van de vier bleven tien weken op de neonatale intensive care om onder andere zuurstof te krijgen. Begin mei kwamen ze echter weer thuis… en Jenny en Chris waren dolgelukkig.
Toen er een jaar voorbij was, sprak Jenny met DFW Child en gaf ze een update over hoe het met haar vierling ging.
«We hopen dat dit kleine verhaal en onze jongens iedereen net zoveel vreugde brengen als ze ons brengen», legde Jenny uit.
Vandaag is de vierling 3 jaar geworden en het lijkt erop dat ze het erg goed doen.
Jenny heeft een Instagram-account aangemaakt waar iedereen de reis van het gezin kan volgen. Ze heeft 140.000 volgers en Jenny, die voorheen als tandartsassistente werkte, plaatst regelmatig updates en deelt inkijkjes in het dagelijks leven van de familie Marr – en het is een druk leven!
Bij zo’n unieke geboorte is het logisch dat veel mensen vragen hebben en nieuwsgierig zijn naar Jenny’s familie en bevallingservaring. Jenny zegt dat ze deze jongens heeft verwekt zonder medische of medicatiehulp.
Veel mensen vragen Jenny ook hoe ze omgaat met vier levendige jongens.
«Ik weet niet wat anders, en ik heb eigenlijk geen andere keus! Mijn familie had peuterspeelzalen toen ik opgroeide, en 8 weken was de beginleeftijd. Ik paste vroeger op de baby’s van de peuterspeelzaal.
Ik was zo vaak met kinderen bezig dat het voor mij een tweede natuur is geworden om voor kinderen te zorgen,» zegt Jenny .
«Het is wat het is. Je moet met de stroom meegaan. Ik weet nog dat ik aan mijn arts vroeg: «Moet ik naar ouderschapscursussen?» Ze zei: «Nee, je gaat dingen leren op de neonatale intensive care. En er zijn er vier. Niemand gaat je leren hoe je dit moet doen.»
Mensen vragen zich ook af hoe Jenny en Chris de jongens uit elkaar hebben gehouden.
Vier kostbare kleine baby’s werden ter wereld gebracht… wat een gezegende dag was 15 maart.
Jenny en Chris, ik ben zo blij voor jullie beiden. Ik kan me de herinneringen die jullie als gezin zullen creëren en de liefde die er in jullie huishouden zal zijn, niet voorstellen .
