Jongen bezoekt graf van tweelingbroer, komt zelfs om 23.00 uur niet thuis — Verhaal van de dag
De Wesenbergs vonden Ted dood in hun zwembad. Zijn lichaam dreef als een zwemband en Paul Wesenberg was in het water gedoken om zijn zoon te redden, maar het was te laat:
noch zijn mond-op-mondbeademing, noch de paramedici die hij had gebeld, konden zijn zoon terugbrengen.
Linda Wesenberg kon het verdriet van het verlies van haar zoon niet verdragen, en ze zat net zo bleek, verdoofd en bewegingloos als haar overleden zoon bij zijn begrafenis.
Toen er een week voorbijging zonder Ted in het huishouden van Wesenberg, werden de dingen chaotisch, zelfs bruut, en zo hard dat de kleine Clark het niet kon verdragen…
Linda en Paul worstelden met het verwerken van hun verlies en ze vochten elke dag, elke keer. Clark hoorde elke nacht harde geluiden uit de kamer van zijn ouders en zijn moeder raakte gefrustreerd en begon uiteindelijk te huilen.
Zijn vader zou zijn moeder de schuld geven van Teds dood, en zijn moeder zou alles op zijn vader afschuiven. Clark verborg zich elke nacht onder zijn deken, hield zijn teddybeer vast en snikte als hij zijn ouders hoorde kibbelen.
Toen Ted er bij was, waren de dingen zo anders. Hun ouders maakten toen zelden ruzie en zijn moeder was nooit verdrietig of overstuur. Ze gaf hem welterusten en knuffelde hem voordat ze hem in bed stopte, maar dat deed ze nu niet meer.
