HAAR VERJAARDAGSFEESTJE IS NOOIT DOORGEGAAN, MAAR ER WAREN TOCH TWEE AMBTENAREN
Ik dacht niet dat ze de datum zou onthouden. Ze is net vier geworden, maar op de een of andere manier bleef ze vragen wanneer haar «taartdag» zou komen.
Het punt is dat ik drie weken geleden mijn baan was kwijtgeraakt. De huur was te laat betaald. De telefoon bleef stil toen ik ergens solliciteerde.
En mijn moeder, die normaal gesproken helpt, was ziek en kon het nauwelijks redden. Dus toen haar verjaardag aanbrak, had ik niets. Geen ballonnen, geen vrienden op bezoek, geen enkel cadeau.
Ik voelde me rot. Eerlijk gezegd probeerde ik het bij elkaar te houden, ik bakte gewoon pannenkoeken voor haar en liet haar haar Super Mario-hoodie dragen, haar favoriet. Toen hoorde ik het kloppen op de deur.
Er stonden twee politieagenten buiten.
Eerst raakte ik in paniek. Mijn gedachten gingen naar onbetaalde rekeningen of misschien een buurman die belde over iets. Maar toen glimlachte een van hen en zei: «We hoorden dat er vandaag iemand jarig is.»
