Elke dag bezoekt een hond een gesloten winkel, en een arme jongen volgt de hond en ontdekt de waarheid — het verhaal van vandaag
Op zijn achttiende raakte Daniel verstrikt in de eentonigheid van een saaie, weinig glamoureuze baan in een magazijn.
Hij bracht de meeste dagen door in de late dienst, vaak door zware dozen van vrachtwagens te tillen of door talloze stapels inventaris te spitten in een koude achterkamer.
Elke ochtend sleepte hij zichzelf uit bed als het eerste licht aanbrak, propte snel wat ontbijt in zijn mond en sprong op de bus voor een ritje van dertig minuten naar het industriegebied van de stad.
Daar was het, de enorme stalen constructie die hij ‘het magazijn’ noemde, genesteld tussen de kapotte trottoirs, zwakke straatlantaarns en verlaten winkels die verhalen fluisterden over een welvarender verleden.
Hij was gewend geraakt aan de verlatenheid van dat gebied. Veel winkels zijn in de loop der jaren gesloten, waardoor er stoffige ramen en versleten borden achterbleven.
Elke dag voelde Daniel zich aangetrokken tot een bepaalde winkelpui: een fietsenwinkel die vroeger schitterde met felle neonletters met de tekst «Morgan’s Bikes».
Nu waren de ramen bedekt met vuil en bungelde er een scheef bord met de tekst «GESLOTEN» aan de deur. Er gingen geruchten dat de eigenaar, een man genaamd Morgan, plotseling zijn biezen had gepakt en de stad had verlaten.
Sommige mensen beweerden dat hij gewoon had besloten om met pensioen te gaan. Ongeacht de details was de fietsenwinkel al maanden gesloten.
