Een vrouw die deel uitmaakt van een Siamese tweeling is moeder geworden. De vraag die velen bezighoudt: hoe ziet haar kindje eruit?
De namen Rosa en Josepha Blazek zijn bij velen bekend, aangezien Siamese tweelingen uiterst zeldzaam zijn.
De twee zussen waren fysiek met elkaar vergroeid in het bekkengebied, wat hun dagelijkse leven echter nauwelijks beïnvloedde. Toen Rosa 26 was, kruiste de liefde haar pad.
Drie jaar later ontdekte ze dat ze in verwachting was. En wat voor kindje bracht zij ter wereld? Het meest opmerkelijke is misschien wel dat beide zussen melk begonnen aan te maken – samen voedden ze het kindje, beurtelings.
In dit artikel vindt u een foto van Rosa’s partner en hun zoon.
De zussen werden geboren in 1878. Vanaf het allereerste moment van hun leven trokken ze wereldwijde aandacht – de geboorte van een Siamese tweeling werd in die tijd als een wonder beschouwd.
Hun fysieke verbondenheid ter hoogte van het bekken maakte een scheiding door artsen onmogelijk – niemand durfde het risico te nemen.
Toch leidden Rosa en Josepha een vol leven. Ze speelden muziek en trokken door Europa met optredens. Tijdens een tour in 1906 leerde Rosa een jonge officier, Franz, kennen – en verloor prompt haar hart aan hem.
en. Ze voelde zich vaak een buitenstaander, maar deed haar best om haar zus het geluk te gunnen dat zij gevonden had.
De relatie werd steeds serieuzer, en de wereld stond versteld toen bekend werd dat Rosa zwanger was – het nieuws verspreidde zich razendsnel.
Hoewel alleen Rosa de relatie had, beleefde Josepha alles mee: van ochtendmisselijkheid tot de pijn van de bevalling – hun gedeelde lichaam betekende gedeelde ervaringen.
Hun zoon werd kerngezond geboren. Het duurde even voordat ze een naam vonden, maar uiteindelijk besloten ze hem te vernoemen naar zijn vader.
Doordat beide vrouwen moedermelk produceerden, konden ze samen zorgen voor de baby.
Niet lang daarna keerde het duo terug op het podium – dit keer vergezeld door hun kind. Het publiek was diep ontroerd, vooral door hun nieuwe nummer: “Twee Moeders – Eén Hart”.
In 1922 werd Josepha ernstig ziek. De artsen stelden een scheiding voor om Rosa te redden, maar zij weigerde. Voor haar stond vast: zoals ze samen ter wereld waren gekomen, zouden ze ook samen afscheid nemen van het leven.
En zo geschiedde. Hun overlijdens verschilden slechts 12 minuten in tijd – een tragisch, maar diep verbonden einde aan een buitengewoon leven.
