De jongen haastte zich naar het examen, maar onderweg stuitte hij op een onvermijdelijke situatie, en wat er vervolgens gebeurde, verraste de hele stad.
De weg voelde vreemd aan in de stromende regen terwijl hij zich haastte naar de universiteit, met een rugzak over zijn schouder.
Die dag moest hij een cruciale beslissing nemen: het eindexamen, zijn laatste kans om op de universiteit te blijven, zijn laatste kans om te bewijzen dat al die jaren hard werken niet voor niets waren geweest.
Hij had alles geoefend, slapeloze nachten doorgebracht om zich voor te bereiden op deze dag, en nu moest hij slagen voor het beslissende examen om op de universiteit te kunnen blijven.
Hij verliet zijn huis en ging richting de universiteit. Maar een paar straten verderop, vlak bij de campus, zag hij iets waardoor hij abrupt stopte.
Een man in pak, met nat haar, lag bewusteloos langs de kant van de weg in de regen. Zijn fiets lag omgevallen naast hem en zijn armen bewogen zwakjes, alsof hij wanhopig naar kracht zocht.
De jongen stond even stil. Twee stemmen klonken van binnenuit:
«Als je nu stopt, haal je het examen dan nog?»
«En als je niet stopt, heeft deze persoon misschien geen kans om te overleven…»
Hij keek op zijn horloge, herpakte zich even en besefte dat elke seconde telde, zowel om deze man te helpen als om op tijd op de universiteit aan te komen.
Maar op dat moment nam de jongen een ongebruikelijke en vreemde beslissing, en wat hij deed schokte iedereen die het verhaal hoorde.
Op weg naar de universiteit zag de jongen een bewusteloze man, doorweekt van de regen, met een fiets ernaast als een verlaten stuk klei. Hij keek op zijn horloge en een stem flitste door zijn hoofd:
«Als je nu stopt, loop je het risico te laat te komen en het eindexamen te missen…»
«Maar als je niet helpt, hangt het leven van deze persoon volledig van jou af…»
Overtuigd dat het leven belangrijker was dan een diploma en een examen, besloot de jongen onmiddellijk te stoppen. Hij voelde dat hij direct moest handelen, omdat een enkel moment een leven kon redden.
Hij liep naar de man toe, controleerde voorzichtig zijn pols, voelde een hartslag en belde meteen een ambulance. Tegelijkertijd herinnerde hij zich zijn EHBO-training: hoe je iemand in leven houdt tot de hulp arriveert.
Langzaam maar zeker begon de man weer te ademen en opende hij zijn ogen. De jongen begreep dat zijn beslissing om te stoppen en niet verder te lopen niet alleen het leven van de vreemdeling, maar ook dat van hemzelf had veranderd.
Hij besefte dat de ware waarde van het bestaan niet in schoolboeken en examenresultaten ligt, maar in het leven zelf.
Toen de ambulance arriveerde, kneep de man zwakjes in de hand van de jongen en fluisterde: «Dank je wel… je hebt me gered.»
De jongen keek simpelweg naar de regen en begreep dat de beslissing onmiddellijk genomen was. Hij besefte de waarde van het leven en de verantwoordelijkheid die daarmee gepaard ging.
Later kwam hij te laat op de universiteit en hoewel hij geweigerd had kunnen worden, waren alle ogen op hem gericht toen hij een man hielp. Dankzij zijn moed mocht hij het examen afleggen waar hij zo hard voor had gestudeerd.
Hij slaagde voor het examen en behaalde een voldoende, waarna hij een baan vond in zijn droomvakgebied.
De jongeman nam een beslissing die hem aanvankelijk geen kwaad deed, maar die uiteindelijk het leven van de man redde, zijn lot voorgoed veranderde en hem alles gaf wat hij nodig had voor de toekomst.
