De geschiedenis van de Carolina Twins: verteld op «hun eigen bijzondere manier» door «One of Them»
Gastblogger Amy Zamarripa Solis vervolgt de serie 100 Pioneering Women of Sussex met het weinig bekende verhaal van de Afro-Amerikaanse tweeling Millie en Christine McCoy, die in de jaren 1870 als artiesten in Brighton verbleven.
Het was slechts door een gelukstreffer dat ik onlangs via een lokale onderzoeker hoorde over de Siamese Afro-Amerikaanse tweeling Millie en Christine McCoy .
De tweeling McCoy beleefde een buitengewoon leven, een leven vol tragedies, maar ook met een paar opmerkelijke hoogtepunten, waaronder optredens in het Royal Pavilion en het Aquarium in Brighton en een ontmoeting met koningin Victoria.
Millie en Christine (de «Carolina Twins») werden op 11 juli 1851 geboren op een boerderij in Columbus County, North Carolina.
Hun kinderen waren Jacob en Monemia McKoy , die slaven waren. De tweeling was aan de onderrug met elkaar vergroeid en stond in een hoek van ongeveer 90 graden ten opzichte van elkaar.
Toen ze 10 maanden oud waren, werden ze door smid Jabez McKay, de eigenaar van hun ouders, verkocht aan de entertainmentindustrie .
Via een ingewikkelde reeks zakelijke deals en oplichting werden de tweelingen geruild en tentoongesteld op verschillende beurzen en freakshows in Amerika en Canada, voordat ze uiteindelijk in Groot-Brittannië terechtkwamen.
In 1857 werden Millie en Christine gered door een Amerikaanse zakenman die hun eigendom bezat via een schuldbekentenis. Hij reisde samen met hun moeder, Monemia , naar Groot-Brittannië om de aandelen op te halen .
Daarna gaven Smith en zijn vrouw de tweeling een opleiding en leerden ze hen vijf talen spreken, dansen, muziek maken en zingen .
Millie en Christine genoten een succesvolle carrière als «De Tweekoppige Nachtegaal» en zongen en dansten over de hele wereld.
Het motto van de tweeling was ‘ Zoals God het verordende, zongen wij ‘ . Ze waren beroemdheden en traden zelfs op met het Barnum Circus .
Om hun mobiliteitsproblemen, waardoor ze vaak vielen, te overwinnen, ontwikkelden ze een zijwaartse loop die uitgroeide tot een populaire dansstijl. Ze beheersten duetten op het klavier met één sopraan- en één altstem en leerden harmoniseren.
Lokale onderzoeker Alf Le Flohic schrijft: ‘ Ze bezochten Brighton een aantal keer in de jaren 1870, zowel op vakantie als op het werk .
Ze hadden een fantastische zangstem en stonden bekend als de Tweekoppige Nachtegaal.’ Ik heb artikelen in lokale kranten gevonden waaruit blijkt dat ze op verschillende locaties verschenen, waaronder het Royal Pavilion (met de Broeder Magri, muzikale Italiaanse dwergen) en in het Aquarium, waar mensen aan het rolschaatsen waren.
Ze verschenen zelfs een keer zelf op rolschaatsen in het Aquarium. Ze ontmoetten koningin Victoria drie keer . Ze schreef over hen in haar dagboek en gaf hen zelfs sieraden. Millie-Christine werd ook gefotografeerd door de in Brighton gevestigde Franse fotograaf Louis Bertin tijdens een van hun bezoeken.
Op 1 januari 1863 werden Millie en Christine vrijgelaten als slaven toen de Emancipatieproclamatie werd aangenomen.
Toen ze in de dertig waren, verhuisden de tweelingen terug naar de boerderij waar ze geboren waren. Hun vader had die gekocht en voor hen achtergelaten.
Op 8 oktober 1912 overleden Millie en Christine op 61-jarige leeftijd aan tuberculose . Christine stierf 12 uur na haar zus. Ze werden begraven in ongemarkeerde graven, maar in 1969 werden ze overgebracht naar een begraafplaats in Whiteville .
Er zijn verschillende boeken geschreven over de ervaringen van de tweeling . Biography History and Medical Description of the Two-Headed Girl (1869) werd verkocht tijdens hun publieke optredens . Millie-Christine: Fearfully and Wonderfully Made (2000) was deels een memoire en deels gebaseerd op bronnenmateriaal.
